™.::ღبچه های علامرودشتღ::.™::وجه تسمیه علامرودشت::.
در مورد وجه تسمیه علامرودشت و اینکه علامرودشت از کجا نشات گرفته شده،اطلاع مستدل و مستندی در دست نیست.احمد اقتداری در بیان نام علامرودشت چنین آورده((به نظر می آید که نام علامرودشت از دو جزء الا و مرودشت ترکیب یافته باشد و کلمه الا باقی مانده از نام الار که در تاریخ تبری از آن سخن رفته است بوده و مرودشت به معنی دشت مرو (مرو نوعی گیاه است) باشد و امروزه هم در شمال شیراز ناحیه ای به همین اسم خوانده می شود و همان جلگه تخت جمشید است و اگر قبول کنیم که الامرودشت الار ممیزی برای شناسایی مرودشت شمال شیراز از مرودشت جنوب فارس بوده است،بدین جهت املاءکلمه الامرودشت با (ع) یعنی (علامرودشت) آن طور که امروزه مینویسند شاید درست نباشد.))
گروهی معتقدند که نام علامرودشت برگرفته شده از نام دو برادر به نامهای الا و مرودشت بوده که در زمانهای بسیار دور در این دشت زندگی می کرده اند اما تعدادی نیز معتقدند که املاء علامرودشت به صورت (اعلاءمرودشت)به معنای دشت مرو برتر و بالاتر می باشد.
این افراد معتقدند که اصلیت این مردم از مرودشت شیراز بوده که به این منطقه مهاجرت کرده اند و سرزمین تازه خود را اعلاءمرودشت یعنی بهتر از مکان اولیه خود که مرودشت بوده نامیده اند اما گروهی نیز اعتقاد بر این دارند که به دلیل وجود گیاهی دارویی(مرو تلخ) به مقدار زیاد در این دشت، این منطقه را دشت مرو و الا را نیز ممیزی از مرودشت شمال شیراز به آن افزوده اند و به الامرودشت معروف گشته است.
اگر نگاهی به معانی لغوی علامرودشت داشته باشیم تا حدودی بهتر می توان به دیدگاهی جامعتر از نام علامرودشت دست یافت.
علاء که شاید صحیح تر اعلاء باشد به معنای بالاتر و برتر و نوعی وجه تمایز و برتری نسبت به چیزی هم نوع را می رساند.
مَرو=نوعی گیاه خوشبو می دانند و استفاده دارویی دارد و احتمالا همان موره تَهل=Mowretahl می باشد که در کوه دیده می شود و در فرهنگ لغت دهخدا به مرماهوس معروف است که اهالی از آن استفاده دارویی می برند.دشت نیز به سرزمین هموار میان دو کوه گفته می شود که در مورد علامرودشت نیز صدق می کند.پس با توجه به این تعاریف اعلامرودشت به معنای دشت بهترین مرو می باشد و هیچ گونه ربطی به مرودشت شمال شیراز پیدا نمی نماید.
اما آنچه از سندهای با بیش از سیصد،چهارصد سال قدمت بر می آید نام علامرودشت،به صورت اعلامرودشت بوده است به طوری که طبق سند موجود تا 50 سال پیش نیز بدین ترتیب(اعلامرودشت) نوشته میشده است.
.::موقعیت جغرافیایی،حدود و وسعت::.
منطقه علامرودشت در جنوبی ترین شهرستان استان فارس و در شمال آن شهرستان(لامرد) میان 27:30 تا 28 درجه عرض شمالی و 52:30 تا 53 درجه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار دارد.از شمال به بخش خنج لارستان،از جنوب به لامرد و مهر،از شرق به بخش بیرم لارستان و از غرب به بخش گله دار مهر محدود می گردد.
مساحت علامرودشت 1240 کیلومتر مربع و طبق آخرین سرشماری عمومی جمعیت آن چهارده هزار نفر می باشد.مرز طبیعی علامرودشت در شمال،کوههای حوا و تنگ خور،در جنوب کوه نر و در غرب کوه ظالمی می باشد که این سرزمین را از نواحی اطراف جدا می کند.این بخش با ارتفاع تقریبی 455 متری از سطح دریا،در ناحیه گرم و خشک قرار دارد.
.::ویژگیهای اجتماعی و فرهنگی::. الف:)نژاد شناخت نژاد مردم علامرودشت بسيار مشكل مي باشد.در کل نمی توان به نظرى قطعى و واحد دست يافت و آن هم به دليل تنوع بسیار زیاد طوایفی است که هر کدام از مکانی به اینجا مهاجرت نموده اند.بنابر این با احتیاط می توان به این نتیجه بسیار محتمل دست یافت:مردمان علامرودشت از نژادهایی همچون ترک(بلو هاشم خانی)،لر،عرب(سادات) و اقوام ابتدایی(فارس) این سرزمین که دین زردشتی و یهودی داشته و بعد از ورود دین اسلام به این منطقه،به دین مبین اسلام مشرف شده اند می باشند. ب:)زبان مردمان علامرودشت گویش علامرودشتی از گروه زبانهای جنوب غربی می باشد که ارتباط بسیار نزدیکی به گویش لری دارد و از لحاظ ساخت دستوری و واژگانی نیز نشان می دهد که نشات گرفته از زبان فارسی باستان می باشد و جز تغییرات جزئی آوایی و مواردی متفاوت با فارسی نو تفاوت چندانی ندارد. آنچه قابل ذکر است به دلیل تنوع اقوام و طوایف مهاجر به این دشت از لحاظ گویشی نیز تفاوتهایی چند و گاهی چشمگیر بین روستاها و آبادیهای علامرودشت دیده می شود به طوری که با شنیدن سخن و لهجه یک نفر می توان به درستی حدس زد که ایشان در کدام نقطه از علامرودشت زندگی می نمایند. هر چند امروزه با گسترش و همه گیر شدن آموزش و پرورش عمومی این تفاوت لهجه در بین قشر جوان و نوجوان کمتر دیده می شود. ج:)دین مردمان علامرودشت مردمان علامرودشت از دیر باز به ائمه اطهار عشق و ارادت وافری داشته و دارند و تمامی سعی و تلاش خود را در جهت یادگیری اصول دین و به کار گیری و انتقال آن به نسل بعد خود را به کار می گرفته اند.به طوری که میتوان شاخص ترین ویژگی مردم علامرودشت را دین و دیانت آنها دانست که همواره در جهت پاسداشت ارزشهای اسلامی و دینی خود مجاهدت ها نموده اند. تقدیم عالمان بزرگی همچون راغب فالی(علامرودشتی) در گذشته و مرحوم آیت الله شیخ محمد باقر محمودی و تعداد زیادی از طلاب و روحانیون که هر کدام خدمات شایسته ای به اسلام نموده اند گواهی است بر این اعتقاد راسخ و خلل ناپذیر. دین سرلوحه تمام امور خود قرار داده و این را می توان در نگاهی کوتاه به گوشه گوشه این بخش به خوبی مشاهده نمود. وجود مساجد و حسینیه ها به عنوان محل تجمع عمومی و مامون اتحاد و یکپارچگی مردم این منطقه در گوشه و کنار آن چشم هر تازه واردی را به سوی خود معطوف می نماید. برگزاری مراسم اسلامی و دینی از جمله اعیاد و مراسم سوگواری ائمه اطهار(ع) و شرکت در نماز جمعه که در طی چند سال اخیر به امامت حجه الاسلام احمد باقری نیا امام جمعه محترم بخش اقامه می گردد با شور و شوق وصف ناشدنی،تنها ذره ای از ارادت این مردم مومن و الهی را نسبت به ائمه اطهار و دین خود می رساند.مردم علامرودشت پیرو دین مبین اسلام و شیعه اثنی عشری می باشند. آنچه از اسناد و مدارک برداشت می گردد مردمان نواحی جنوب فارس من جمله علامرودشت تا قبل از ورود دین اسلام در اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم که عفیف الدین شاه زندو دین اسلام را در این مناطق منتشر کردند،پیرو زرتشت و دین یهود بوده اند و چنانکه وثوقی می نویسد احتمالا دین مزدکی نیز در این قسمت رواج داشته است و تا این زمان مردمان این مناطق بر دین خود باقی بوده اند.
تصاویری از مرکز بخش علامرودشت گرفته شده توسط نقشه ماهواره ای گوگل
تهیه و ثبت شده در گوگل ارتس توسط وبلاگ بچه های علامرودشت
جهت باز شدن هر عکس در صفحه جدید و بزرگنمایی
کلید شیفت را نگه داشته و کلیک کنید
